KALB?M A?RIYORDU


?ki hafta önce eski bir arkada??mdan telefon ald?m. “Sizi arayan birisi var size ula?am?yormu?. Yan?na kadar gider misiniz?” dedi.

“Tabii, giderim.” Dedim, ama endi?elendim telefonda bahsedilen ki?i en son sekiz y?l önce görü?tü?üm çok de?erli bir arkada??md?.

Gittim; Yan?na vard???mda yataktayd?. Benim tan?d???m dünyalar güzeli al?ml? kad?n?n gözaltlar? çökmü?tü ve bir deri bir kemik kalm??t?. Halsizdi ve çok bitkindi derinden gelen bir sesle: “Geldin mi? Nihayet beni buldun mu?” Dedi.

“Evet, geldim.” Dedim.

Beni gördü?ünde solmu? yüzü, derin bakan gözleri gülüyordu: “Dünya küçük seni bir y?ld?r ar?yorum, ama telefonun kapal?yd?. Haberimi ald?n m?? Nitekim geldin mi?” Dedi ve h?çk?rarak a?lamaya ba?lad?.

?çim c?z etti…

Can?m ac?yordu…

?çim yan?yordu…

Yüre?im a?r?yordu…

Sekiz y?l önce kocas?yla birlikte Kuveyt’e Dow görevlisi olarak gitmi?ti. Beni de yan?nda götürmek istemi?ti. Maddi olarak güzel bir teklifti, manevi olarak güvendi?im birileriyle birlikte olacakt?m. Farkl? dünyan?n farkl? bir kö?esinde, farkl? kültürlerdeki ya?am? tan?mak ö?renmek cazip gelmi?ti. Fakat benim bir görevim vard?!

Annelik görevi, evlad?m? b?rak?p gidemezdim. O?lum Ministerie van Defensie Savunma Bakanl???nda profesyonel asker olarak göreve ba?lam??t? ve henüz on yedi ya??ndayd?. Görevinden o?lumun yan?nda olmak ona destek vermek zorundayd?m!

Hollanda Kuveyt aras?ndaki bu uzun mesafesi arkada?l???m?z? dostlu?umuzu bitirmemi?ti. Lakin hayat bulundu?umuz ülkelerde devam ediyordu. Aradan uzun zaman geçmesine ra?men birbirimizi hala unutmam??t?k, ama irtibat? kesmi?tik. Ta ki, o telefon gelene kadar. Arkada??m bir yudum su içti. ?aka??ndaki ödemlerden dolay? su içerken a??r? zorlan?yordu. Zor olsa da anlatmaya devam etti: “Tam bir y?l oldu Hollanda’ya döneli. Tanr?’dan istedi?im her ?eye ula?m??t?m. Evlatlar?m okullar?n? bitirdiler iyi bir gelecek sahibi oldular, bizde erken emeklili?imizin tad?n? ç?kartacakt?k. O kadar mutluyduk, o kadar muyluyduk ki, aniden kocam hasta oldu. Neler olup

bitti?ini anlayamadan kanser hastal??? bir y?l içinde onu benden al?p götürdü. Gitti yok simdi yok.” Dedi.

Can?m ac?ya ac?ya…

?çim yana yana…

Yüre?im a?r?ya a?r?ya…

Arkada??m? dinlemeye devam ediyordum: “Bende maalesef ayn? hastal???na kansere yakaland?m. Hollanda’da operasyon yapamad?lar. Almanya’da yap?l?yormu?, götürdüler. Bir umut dedim bir umut olmad?. Operasyon yapam?yoruz ilaç tedavisi uygulayaca??z dediler, geri evime yollad?lar. Sak?n korkma iyile?eceksin dediler.” Diye h?çk?r?yordu.

Can?m ac?yordu…

?çim yan?yordu…

Yüre?im a?r?yordu…

Sessizce onu dinlemeye devam ediyordum: “Ke?ke Kuveyt’ten dönmeseydik, ke?ke orda kalsayd?k. Böyle olaca??n? nereden bilebilirdik ki, bilmi? olsayd?k dönmezdik. Al??m??t?k oralara oradaki insanlar?n yak?nl?klar?na.” Diyerek bir yudum su al?p konu?malar?na devam etti.

“Hasta olmamdan dolay? ve akrabalara yük olmamak için eve yard?mc? almak zorunda kald?m, ama istedi?im gibi birisi de?ildi. ?llet hastal?ktan dolay? bende çok m?zm?z oldum. Psikolo?a gitmem gerekiyor fakat ilaçlarla aram iyi de?il. Ba??ml? olurum diye korkuyorum.” Deyip konu?mas?n? bitirdi.

Yorgun ve bitkindi onu yaln?z b?rakmam gerekiyordu. O an bo?az?ma sanki bir ?eyler dü?ümlenmi?ti ve yüre?im a?r?yordu. Üzgün buruk çaresiz bir ses tonuyla: “ Korkma; Seninle ayn? kaderi payla??yoruz bak ben iyile?tim. Doktor tedavisi alt?nda, ilaçlar?n? kulland???n sürece ba??ml? olmazs?n. Bu süreci bir psikolog kontrolü alt?nda tamamlaman sana iyi gelecek. ?imdi dinlen.” Deyip içim s?zlayarak arkada??ma tekrar görü?me sözü verip yan?ndan ayr?ld?m.

Art?k o dünya güzeli al?ml? bayan yataktayd?. Arkada?l???m dostlu?um d???nda ona yapabilece?im hiçbir ?ey kalmam??t?. Hiçbir ?ey yapamaman?n çaresizli?i içerisinde evime döndüm!

Can?m ac?yordu…

?çim yan?yordu…

Kalbim a?r?yordu…

Onu orada öylece b?rak?p ç?kt???mda, di?er taraftan Allah’a ?ükür ediyordum. Hastal?k konusunda arkada??mla ayn? kaderi payla??yorduk. Lakin ben ondan

?ansl?yd?m. Ba?ar?l? bir operasyondan sonra aya?a kalkm??t?m. Bu zor süreç içerisinde her gün dua etmi?tim: “Allah’?m beni o?luma ba???la.” Diyerek, o dualar?m kabul olmu?tu.

Hani: “Ö?renmenin ya?? yok.” Diyorlar ya…

Bir kere daha ö?rendim, ya?am ince bir ip üzerinde mutluluksa ufac?k ?eylerde sakl?. Arkas?na sakland???m?z mazeretlerle hiçbir kimseyi üzmeye ve üzülmeye, k?rmaya ve k?r?lmaya, dar?lmaya ve darda kalmaya de?miyormu?…

Bu koca dünyadan kimler geldi kimler geçti ve hiç kimseye baki de?il, bir gün bizde göçüp gidece?iz. Konunun ba?ka yönü arkada??m?n Hollandal? olmas?na ra?men yan?nda beni bir Türk istemesiydi. Onun bu iste?i yüre?imin a?r?s?n? biraz olsun hafifletip buruk sevince b?rak?yordu. Çünkü son y?llarda ya?ad???m ikinci ülkemde bir yabanc? dü?manl???d?r ald? ba??n? gidiyor. Yabanc? dü?manl???n? bazen aç?ktan bazense üstü kapal? hayat?n her alan?nda görmek,

hissetmek mümkündü…

Hollanda’da özellikle baz? politikac?lar yabanc? dü?manl???n? önlemek için bir ?eyler yapmak yerine, yabanc? dü?manl???n? körüklüyordu. Fazla iyi gitmeyen ekonomide ülkede ya?ayan yabanc?lar? i?aret etmekle ç?kard?klar? yeni kanunlarla ülkenin emekçileri olan biz Türk As?ll? Hollandal?lar? yürekten yaral?yorlard?. Ya?ad???m?z ülkede hepimizin yapmas? gereken ?ey din dil ?rk renk mezhep ayr?mc?l??? yapmadan, birlik beraberlik ve de harmoni içerisinde ya?amak ya?atmak ya?am alan?m?z? geni?letmek olmal?…

Hani: “Derdi veren Allah derman?n? verir.” Diyorlar ya…

Bu inançla Allah’tan dile?im arkada??m ve arkada??m gibi hasta olanlar? tez zamanda sa?l???na kavu?tursun. Dostlu?un arkada?l???n insanl???n insanca ya?am?n, dini dili ?rk? rengi mezhebi yok. Diliyorum ayr?mc?l?k yapanlara inat, bu gerçek hikaye bir örnek olur ve örnek te?kil eder